'Brussel’ één geldverbrassende kliek

maandag, 30 januari 2012 13:48

Deze week kwam het begrotingscontrole rapport over 2010 openbaar in het Europees Parlement. PVV Europarlementariër Lucas Hartong spreekt van ‘complete geldverbrasserij’. Om te beginnen met de fraude inzake SAPARD gelden, die bedoeld zijn om nieuwe (toetredende) lidstaten van de Europese Unie in midden en oost europa te helpen hun landbouwsector en plattelandsregio’s te hervormen.

 Hartong: “In 2010 blijken Roemenië en Bulgarije 95% van de fraudemeldingen uit te maken. In Bulgarije werd in ruim 15% van de gevallen gefraudeerd en dan hebben we het over ruim 56 miljoen euro. Direct daarop volgend was Roemenië met bijna 41 miljoen euro wat simpelweg verdween. En wie onderzoeken die fraudegevallen? De nationale overheden die het betreft. De slager onderzoekt zijn eigen vlees! Geld waarmee gefraudeerd blijkt te zijn door de uiteindelijke ontvangers en dat niet wordt teruggevorderd door de nationale overheden wordt dan wel formeel ingehouden door de Commissie voor volgende jaren, maar de uiteindelijke schuldigen ontlopen dus compleet de dans. Volstrekt onacceptabel.”

Verder blijkt de Europese Commissie 22 miljoen euro achtergehouden te hebben richting Roemenië inzake het Regionale Operationele Programma omdat bij financieel onderzoek toevallig aan het licht kwam dat geld verdween in verkeerde zakken. Er werden incorrecte publieke aanbestedingsprocedures doorlopen, ‘discriminatoire selectiecriteria’ toegepast en er werd belangenverstrengeling geconstateerd. Hartong: “Het was dus kortweg een gigantische rommel. Verkeerde mensen kregen op verkeerde basis geld. Vervolgens werd de Roemeense overheid vriendelijk verzocht om financiële correcties toe te passen en aan te sturen op meer transparantie. Uiteraard geheel verkeerde benadering. De zaak was zelfs zo ernstig dat het Europese antifraude bureau OLAF zich ermee ging bemoeien. Roemenië moet niet ‘vriendelijk verzocht’ worden, maar hard aangepakt!”

Dan de gierend uit de klauwen lopende kosten bij het Europees Parlement zelf. Europarlementsleden zijn, naast hun beleidsspecifieke commissies, lid van delegaties die betrekkingen onderhouden met diverse landen wereldwijd. De EP-leden maken door het jaar heen diverse reizen naar die landen om zich op de hoogte te stellen van ontwikkelingen in dat betreffende land en om nationale parlementsleden te bezoeken. Deze reizen blijken echter lang niet altijd nodig en kosten een vermogen. Zo kostte een vierdaags bezoek aan Buenos Aires voor de Eurolat delegatie per deelnemend parlementslid ruim 26.000 euro, omgerekend ruim 5.000 euro per dag. Hartong: “Ik weet niet in welk hotel ze hebben gezeten en wat ze op tafel voorgeschoteld kregen, maar dat is een heel dure Argentijnse steak geweest! Een reis naar Ecuador kostte bijna 3.000 euro per dag en een reis naar de tropische Seychellen 1.600 euro per dag. Maar ook binnen de EU wisten de parlementsleden te declareren. Een reis naar Rome kostte 1.600 euro per dag en naar Tenerife ruim 1.500. Ronduit bizarre geldverspilling, als je weet hoe Europa er economisch voorstaat en iedereen keihard moet werken voor zijn dagelijks brood.”

Tenslotte de meest verbazingwekkende geldverbrasserij in Brussel: de PR-dienst van ‘Brussel’. De Commissie beschikt in veel hoofdsteden over een eigen representatie voor de public relations van de Unie. De vertegenwoordiging in Nederland kostte in 2010 ruim 1,7 miljoen euro. Reizen die de medewerkers naar Brussel en Straatsburg maakten kostten de belastingbetaler bijna 33.000 euro en alle vestigingen samen kostten ruim 45 miljoen euro. Maar dat is nog niet alles. De jaarlijkse organisatie van de LUX filmprijs voor de ‘mooiste Europese interculturele film’ kostte in 2010 ruim 380.000 euro. Hartong: “De kosten in 2011 komen op ruim 573.000 euro. Luid applaus van de europarlementsleden als dit circus in Straatsburg plaatsvindt. Werkelijk te gênant voor woorden. En dat om 220 europarlementsleden, eenderde van het totaal aantal EP-leden, een film te laten kiezen die niet eens het normale bioscoopcircuit haalt. Net als het eigen TV-kanaal van de Europese Unie: EuroparlTV. Om dat in de lucht te houden kost jaarlijks ruim 8 miljoen euro en er kijken welgeteld nul mensen naar in ons land, omdat het hier niet uitgezonden wordt. De kijkcijfers naar dit kanaal zijn ronduit erbarmelijk in de rest van Europa. Conclusie van dit alles: de geldverbrasserij in Brussel is nog lang niet ten einde. Als iemand de reden vraagt waarom de PVV in Brussel actief is, dan is die hiermee in ieder geval voor een deel beantwoord.”